Voor een kind.

Voor deze ene keer, zal ik deze ochtend glimlachen wanneer ik je gezicht zie en lachen als ik eigenlijk wil huilen.
Voor deze ene keer, zal ik deze ochtend jou laten kiezen wat je aan wil, ik zal glimlachen en je vertellen wat een perfecte keuze het is.
Voor deze ene keer, zal ik deze ochtend over de was heenstappen, jou oppakken en je meenemen naar het park om te spelen.
Voor deze ene keer, zal ik deze ochtend de afwas op het aanrecht laten staan en ik laat je me leren hoe die puzzle van jou in elkaar zit.

Voor deze ene keer, zal ik deze middag de stekker van de telefoon eruit halen, de computer uit en samen met jou in de tuin gaan zitten en bellen blazen.
Voor deze ene keer, zal ik deze middag niet een keer schreeuwen, niet eens mopperen wanneer je schreeuwt en jammert wanneer de ijsman langskomt, maar koop een ijsje voor je.
Voor deze ene keer, zal ik deze middag me geen zorgen maken over wat je later zult worden of bij elk besluit, dat jou betreft, te lang piekeren.
Voor deze ene keer, zal ik deze middag toestaan dat je me helpt met koekjes bakken en ik zal niet proberen om jouw koekjes te verbeteren als ze er wat minder mooi uitzien.
Voor deze ene keer, zal ik deze middag jou meenemen naar McDonalds en voor ons beiden een Happy Meal bestellen, zodat jij met twee speeltjes kan spelen.

Voor deze ene keer, zal ik deze avond jou in mijn armen houden en je vertellen hoe het was toen je werd geboren en hoeveel ik van je hou.
Voor deze ene keer, zal ik deze avond je laten spetteren in het bad zonder boos te worden.
Voor deze ene keer, zal ik deze avond toestaan dat je laat opblijft zodat we alle sterren aan de hemel kunnen tellen.
Voor deze ene keer, zal ik vanavond heel lang naast je komen kroelen en mijn favoriete TV programma's missen.
Voor deze ene keer, zal ik vanavond, terwijl ik met mijn vinger door je haar ga als je aan het bidden bent, God dankbaar zijn voor het grootste geschenk dat hij mij ooit heeft gegeven.

Ik zal denken aan de moeders die hun verdwenen kinderen zoeken.
Ik zal denken aan de moeders die het graf van hun kind bezoeken in plaats van hun slaapkamer.
Ik zal denken aan de moeders die in het ziekenhuis wachten en toezien hoe hun kinderen onnodig moeten lijden en van binnen schreeuwen dat ze het niet lang meer aankunnen. En als ik jou welterusten zeg en je een zoen geef zal ik je net even steviger vasthouden, net iets langer.
Het is dan, dat ik God zal danken omdat ik jou heb en hem niets meer vragen dan slechts nog een dag.

Ik geloof dat we zo druk bezig zijn met onze dagelijkse bezigheden dat we soms vergeten wat een groot geschenk kinderen eigenlijk zijn.
We weten nooit of God ons nog een nieuwe dag schenkt

 
   
  Rafels.........

er zitten rafels aan mijn ziel
rafels aan een wond
die nooit echt geneest
die op het onverwachts,open scheurt..en dan......
pijn.......helse pijn

ik sluit mijn ogen
bal mijn vuisten, krom mijn lichaam
in een zwijgend protest tegen dat ene
dat genadeloze,dat ongerijmde.....
dat jij zomaar ging..
ging zonder woorden, zonder te groeten
zonder een kus of handgebaar
niets uitgesproken, zomaar afgebroken.....
uit elkaar getrokken
met een venijnige ruk...........

pijn...helse pijn........

Geplaatst door:Jacqie


                       


start bladzijde